Değerli Okurlar,

Bir süre önce okur sayısında büyük artışla birlikte Aleviyol'un bulunduğu server'de problemler yaşanır oldu. Server, okur sayısını kaldıramaz duruma geldi. Aleviyol'a girmek imkansız hale dönüştü. Bunun üzerine arşivin bir kısmı bir kültür sayfası olan KanalKultur'e aktarıldı.

Geçen süre arasında, yeni ve farklı alanları kucaklayacak, bir Kültür Kanalı da okurla buluşturuldu: KanalKultur.com

KanalKultur'e de şuradan ulaşabilirsiniz: www.KanalKultur.com

KanalKultur'ün RSS adresi de şu:

http://kanalkultur.com/de/component/option,com_rss/feed,RSS2.0/no_html,1/

Bu yazıya ilk yorumu yazın

"Hoca Efendinin dua yapmasına hacet (gerek) yoktur.
Cenab-ı âlem (yüce Tanrı) benim lisanımı da bilir. Duayı
ben yaparım"
Gazi Mustafa Kemal Atatürk[1]

Matbaa Gutenberg tarafından 1450 yılında icat edilmiş, İbrahim Müteferrika tarafından da 1727 tarihinde, Osmanlı topraklarına getirilmiştir.

Matbaanın getirilmesi ile birlikte, Osmanlı okumuşları (münevverleri) arasında garip bir tartışma başlamıştır:

- Acaba Kur'ân-ı Kerîm'i matbaada basmak İslâma aykırı mıdır, değil midir?

Yüz otuz küsur sene süren bu tartışma 1860'larda noktalanmış ve Kur'ân'ın matbaada basılmasına başlanılmıştır.

Bugün "Kur'ân-ı Kerîm'i matbaada basmak İslâma aykırıdır" yargısı, tartışmaya bile değmeyen ve saçmalıkla suçlanacak bir yargıdır.

Cumhuriyetin başına değin hutbe Arapça okunuyordu. İslâm din bilginleri (ulemâ) hutbenin anadilde okunup okunmayacağı konusunda bir türlü anlaşamıyorlardı. Bazı din adamları, Hutbe'nin Türkçe okunmasını kâfirlik sayıyorlardı.

Bugün camilerimizde okunan Hutbe Türkçedir ve bu uygulamaya bir Allah'ın kulu karşı çıkmayı düşünmemektedir bile...

Kur'ân-ı Kerîm'in Türkçeye çevrilip çevirilmeyeceği ve Türkçe ibadetin İslâma uygun olup olmayacağı tartışmaları 1908 yılında Yerebatan Cami'i İmamı Übeydullah Efendi tarafından başlatılmıştır. Sadrazam Talat Paşa bu girişimi, "Bunun vakti var." diyerek durdurmuştur. [2]

Bu tartışma yüz yılı aşkın bir süredir, zaman zaman yüksek, zaman zaman da alçak sesle sürdürülmektedir.

Doç. Dr. Bedri Noyan (Haz.): Kur'ân-ı Kerîm (Manzum Meâl). [Yayına Haz.: Şakir Keçeli / Doç. Dr. Özgür Savaşçı] Ardıç Yayınları, 2. Baskı, Ankara 2007, 703 S., ISBN 975-7902-35-7 Ayrıca bkz.: Özgür Savaşçı: Kur'ân'ın Manzum Çevirisi Üzerine

Fakîr'e göre bu tartışmanın gerçek amacı, İslâma uymak veya uymamak değildir. Tartışma Türkiye Halkı'nın uluslaşmak hakkının bulunup bulunmadığı çizgisi üzerinden yapılmaktadır. İslâma aykırılık savları, ümmetçi düşünceyi perdelemek amacıyla ileri sürülmektedir.

Ümmetçi kanatta yer alanlar, Anadolu ve Balkanlarda yaşayan insanların (tıpkı Arnavutlar veya Araplar gibi), uluslaşmasını içine sindiremeyenler ve ulusal kültürün olmazsa olmazı olan anadilde ibadeti, kardeşlerine çok görenlerdir.

Bakınız; Kurtuluş Savaşı'na karşı çıkan ve kuva-yı milliyecilerin idamına fetva vermekte hiç sakınca görmeyen Şeyhülislâm Mustafa Sabri, sığındığı Yunanistan'dan şunları yazmaktadır:

"Yalnız yeni Türkiye'de veyahut orasının peyki ve gölgesi gibi hareket eden muhitlerde değil, belki yeni Türkiye'nin muarızları (karşıtları) sırasında yer almakla beraber birçok hususta o diyarın deliliklerini taklid etmeye özenen hafif meşrepliler, zayıf akıllılar arasında bile "milliyet" havası çalanlar ve yolunu şaşırıp dalâlette (karanlıkta- sapkınlıkta) kalanlar eksik değildir. Şam'da çıkan Türkçe, Arapça, Çerkezce yanar döner renkli bir gazetenin Kâbe yolu üzerindeki Kafkaslılık ruhu ve milliyet fikri takip edildiğini gördüğüm zaman, Arabistan'da Çerkeslik fikrine revaç verilmesini (özenilmesini) şahaser (şaheser) bir şaşkınlık numunesi (örneği) addetmekle (saymakla) kalmayarak, Arabistan'da Çerkeslik milliyetinin muhafazası endişesine düşülmesini bile çok münasebetsiz bulmuştum. Hele milliyeti muhafaza sevdasıyla Latin harflerini kabul etmeye lüzum görülmesi beni büsbütün sinirlendirmişti. Şam'da oturan ve orayı vatan edinen Çerkesler, milliyetlerini kaybedip de muhitin (ortamın) etkisi altında Araplaşsalar bundan ne ziyan edecekler? Kaybedecekleri Çerkeslik yerine Arap milliyetini elde etmeleri ziyan mı yoksa kâr mı sayılmaya lâyıktır?

Benim elimden gelse Türkleri de Arap yaparım, diğer Müslümanları da... Bunların vaktiyle Araplaşmadığına da çok eseflenirim (üzülürüm). Zenbilli Ali Efendi merhumu, şeyhülislâmların, kendimle kıyas edilmeyecek mertebede büyüklerinden bildiğim halde bu noktada ben Yavuz Selim'in daha iyi düşündüğü fikrindeyim. Cennet mekan Şeyhülislâm'ın dediği gibi, Türk'ün resmi dilini Arapçaya çevirmek hak ve salahiyeti, şeriatın, riayet ettiği dil hürriyeti gereği padişaha verilmezse de padişahın görüşündeki büyük siyasi maslahat da şeriatın nazar-ı takdirinden (bakış açısından) kaçmayacak derecede mühim olduğundan. Yavuz Selim'in yerinde olsaydım şeyhülislâmı dinlemezdim..." [3]

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Makyavelist bazı kesimlerin Alevi söylemlerini öne çıkararak slogan edindikleri "Siyasete Müdahale" sözü bana bir fıkrayı hatırlattı. Ben bu fıkrayı sevdim. Sanıyorum sizler de seveceksiniz.

Oğlunu kontrol altına almak ve giderek yıpranan imajını düzeltmek isteyen Padişah, oğlunun yanına bir akıl hocası vermiş. Akıl Hocası, Şehzadenin uluorta saçmalamalarını engellemeye çalışıyor, Şehzade saçmalayınca da ‘'Şehzade efendimiz demek istediler ki...'' diye söze başlayarak onu düzeltmeye, tahribatı azaltmaya çalışıyormuş.

Akıl Hocası bütün zamanını Şehzadenin saçmalamalarını düzeltmeye ayırmakla beraber, onu zapt edemediği için de günden güne üzülüyor ve sinirleniyormuş.

Günlerden bir gün Şehzade mecliste ayağa kalkarak "Bir ok attım kebab oldu" diye bağırmış.

Cemaat bu sözü duyunca kahkahalarla gülmeye başlamış. Akıl Hocası hemen zor durumda kalan Şehzadenin imdadına koşmuş.

"Yahu niye gülüyorsunuz? Siz Şehzademizin ne demek istediğini anladınız mı?" diye sormuş.

Cemaattan gülmekten gözlerinden yaşlar akan birisi ayağa kalkarak, "Sevgili Akıl Hocası. Sen şimdi Şehzadenin bu komik sözünü nasıl düzelteceksin?" diye sormuş.

Akıl Hocası çıkışmış.

"Siz Şehzede efendimizin ne kadar Alim olduğunu bilmiyorsunuz. Onun için ne dediğini anlamazsınız. Onu anlamak için en az onun kadar Alim olmak gerekir. Bakın ben size anlatayım" demiş ve devam etmiş.

"Şehzade efendimiz bir gün ava çıkmıştı. Havada uçan bir ördek görünce bir ok atmış ve ördeği vurmuş. Vurulan ördek yere düşerken gagası tesadüfen yerde bulunan bir çakmak taşına çarpmış ve kıvılcım çıkmış. Kıvılcımın yanında da kuru otlar varmış. Otlar hemen tutuşmuş ve alev almış. Alevler içinde kalan ördek böylece pişerek kepap olmuş. Şehzade efendimiz bunu anlatmak istemiş."

Cemaat bu söz üzerine susmuş.

İçlerinden biri "Ama öyle anlatmadı ki" demiş.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Aleviyol Haberleşme Grubunda "münkire yuh" konusunda kısa bir polemik yaşandı. Fakirin bu deyimi kullanmasından rahatsız olanlar olduğu gibi dostlarımızdan bu konudaki bilgileri Aleviyol sitesinde yayımlamayı önerenler oldu.

Allah'ın birliğine, Hz. Muhammed'in onun elçisi ve Hz. Ali'nin onun velisi ve velâyet makamının sahibi olduğuna inananlara Alevî/Bektâşî inancında mümin denir.

Kendisini Müslüman/Mümin/Alevi gösterip de Hakk-Muhammed-Ali gerçeğini inkâr edenlere, velâyet makamının Şâh-ı velâyet İmam Hazret-i Ali'ye ve onun soyuna âit olduğunu kabul etmeyenlere Alevî/Bektâşî inancında münkir denir. Eğer bir insan Alevî/Bektâşî değilse (gürûh-ı nâciden değilse), yani diğer 72 milletten ise ona tek nazarla bakılır.  Kâfir ve zındık terimleri Sünni İslamın terimlerinden olup bunların Alevi/Bektaşî inancında yeri yoktur.

Bu saptama doğrultusunda Alevî/Bektâşî inancında insanlar

(1) inananlar,
(2) inkâr edenler ve
(3) sâir insanlar diye üç kümede değerlendirilir.

Birinci gruba giren insanlar kendilerini tarih içinde ve değişik ortamlarda değişik adlar vermişler veya bu insalara başkaları başka isimler vermişlerdir. Bunlardan en önemlileri şunlardır:

Mümin, müslüman, Alevî, Bektâşî, Tahtacı, Çepni, Hüseynî, Haydarî, Bedreddinî, Kızılbaş ...

Bütün müminlere rahmet okunur.

İkinci kümedekilere münkir ve/ya münafık denir. Bunlara yuh çekilir.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Ebuzer Müslümanların yitik vicdanıdır. Kim ki yitirdiği sosyal adalet duygusunu aramak isterse karşısına Ebuzer çıkmaktadır.

Emperyalizmin ve kapitalizmin bizi parça parça ettiği anlam dünyamızda, gerçekten uzaklaşmış inancın, tekrar gerçeği bulmak için her geçen gün Ebuzer ve benzerlerine ihtiyaç duyuyoruz. İşte bu noktada hakkı ve sabrı tavsiye eden ve taviz vermeyen duruşuyla yolumuzu aydınlatıyor.

Ne yazık ki İslam tarihinde Ebuzer'in yaşamı karanlıkta kalmıştır. Bu gün sadece Alevi-Bektaşi cemlerinde ve pek az bölgede bilinmektedir. Cemlerimizde yaşar ve semahın piri olarak kabul edilir. Kırklar'dan birisidir, on yedi kemerbestler'dendir.

Ebuzer sosyal adalet ve paylaşımı esas alan düşünceyi sembolize eder.

Kimdir Ebuzer?

Ebuzer Giffar kabilesindendir. İslam'ın zor ve sıkıntılı dönemlerinde Müslüman olmuş beşinci kişiydi.

Peygamberi duymuş, merak etmiş ve kardeşi Üneys'i Mekke'ye göndermişti. Üneys döndüğünde verdiği cevaplar kendisini tatmin etmemiş, bizzat kendisinin Mekke'ye gitmesine karar vermişti.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

İnsanların belli bir alanda ve/ya belli bir kimlik etrafında bir araya gelmeleri, kurumlaşmaları dernek, vakıf gibi kurumlar kurmaları; seslerini böylece toplumun diğer kesimlerine duyurmaları; bu kurumların da bir araya gelip üst kuruluşlar oluşturmaları demokrasinin oyun kurallarındandır. Bütün bunlar çağdaş ve uygar toplumlarda görülen gelişmelerdir. Adına kısaca sivil toplum kuruluşları denilen bu kurumlara hiçbir itirazımız yoktur, olmaz da.

İster en alt düzeyde olsun, isterse de en üst düzeyde olsun; her kurumun bir kimliği, temsil ettiği bir görüşü vardır. Toplumda, o kurumun ilgi alanına giren konularda herhangi bir gelişme olduğu zaman kamuoyu ilk görüş bildirmeyi bu kurumlardan bekler. Bu da gayet normaldir ve ve bu da oyunun kurallarındandır. Örneğin, Alevilikle ilgili  toplumsal yaşamda bir gelişme mi oldu. Kamuoyu, kendisini "Alevi" olarak niteleyen kuruluşlardan görüş bekler.

Kimizaman da toplumda öyle gelişmeler görülür ki, bu gelişmeler toplumun hemen hemen tümünü ilgilendirir. Böylesi durumlarda da insanlar kendini temsil eden kuruluşlardan görüş bekler. Örneğin, Cumhuriyet rejimi tehlikeye girdiği zaman, bu kelebeksevenler derneği de görüş belirtir, Aleviler de...

Son birkaç aydır ülkemizde öyle gelişmeler oluyor ve olmakta ki, kimi çatı örgütlerinin bu gelişmeler karşısında "ketum" kalmalarına insan şaşırıp kalıyor.  Örneğin milyonların katıldığı "Cumhuriyete sahip çık" mitingleri düzenleniyor. Bizim sözde Alevi kurumlarından tık yok. Dillerinde sadece "siyasete müdahele" sloganı var. Sormazlar mı şımdi: "Kardeşim, sen siyasete Cumhuriyet elden gidince mi müdahele edeceksin?"

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Yozgat'ın Sorgun İlçesi'nde fuhuş yapıldığı iddia edilen yedi evin yakılması, yedi kişinin de yaralanması ile başlayan ve isyana dönüşen olaylarla ilgili olarak Sorgun Belediye Başkanı AKP'li Ahmet Şimşek, "Evleri yakılan kişiler kadın ticareti yapan, daha önce evleri kapatılan ve sabıkası olan kişilerdir. Bu olay bugüne kadar yaşananların birikimiydi" O evlerde yaşayanlar diri diri yanabilirdi. İkinci bir Sivas Madımak Oteli veya Malatya olayı yaşayabilirdik. Yine de böyle bir olayda can kaybının olmaması sevindirici'' demiş.

Bir Belediye başkanının bu kadar düzeysiz konuşması ve olayla ilgili olarak kötü benzetme yapmasını kınıyor ve ayıplıyorum. Bu konuşmanın hem trajik bir boyutu vardır, hem de provokasyon içermektedir.

AKP'li Belediye Başkanı Ahmet Şimşek, evlerinde yasadışı fuhuş yaptıkları gerekçesi ile evleri yakılanları, Sivas katliamı mağdurlarına benzetmesi çok çirkin bir açıklamadır. Sivas'da otelleri başlarına yakılanlar fuhuş ticareti yapmıyor, tam tersine bu ülkenin aydın ve sanatçıları olarak Alevilerin 7 Ulu Ozanından biri olan Pir Sultan Abdal'ı anmaya gitmişlerdi. Dolayısı ile Allahüekber sloganlarını seslendirerek ellerine kibriti alıp insan yakmaya gidenlerin eylem ve potansiyel taban olarak benzeşmesi, şiddete muhattap olanlarla aynı benzerlik göstermemektedir. Bunu bir tarafa not edelim.

İşin diğer yani dramatik olan boyutu ise daha da vahimdir.

Siyasi iktidar 5 yıla yakın bir süredir kesintisiz tek parti olarak AKP'nin elindedir. Sorgun Belediye Başkanı da aynı partinin Belediye Başkanıdır. Eğer kendi bölgesinde toplumsal başkaldırıya dönüşmüşse sorumlu birinci derecede kendisi ve Belediye Başkanı seçildiği İktidar Partisi AKP'dedir.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

İslamiyetin kutsal kitabı olan Kur'ân-ı Kerîm'i kendi anadillerine çevirenlerin birleş­tikleri bir konu da Kur'ân dilinin "taklit edilemez bir güzellikte [1] ve yapıda" olduğudur. Bu açıdan bakıldığında Kur'ân-ı Kerîm yeryüzündeki en güzel manzumelerden birisidir.

Bildiğimiz kadarıyla Kur'ân'ı manzum olarak çeviren ilk kişi ünlü Alman şarkiyatçı Friedrich Rückert (1788-1866) olmuştur. Rückert eserinin yayımlandığını ne yazık ki görememiştir [2]. Bu ilk basım, yine yazıktır ki, yayınevinin ve çevirmeninin arzu ettiği ilgiyi görmemiştir.

Kanımızca bunda iki etmen önemli rol oynamıştır:

1. Rückert'in Kur'ân'ı tam metin olarak çevirmemiş olması.
2. Çevirinin manzum oluşu.

Doç. Dr. Bedri Noyan (Haz.): Kur'ân-ı Kerîm (Manzum Meâl). [Yayına Haz.: Şakir Keçeli / Doç. Dr. Özgür Savaşçı] Ardıç Yayınları, 2. Baskı, Ankara 2007, 703 S., ISBN 975-7902-35-7

(1) Doğu'nun Sadi gibi, Mevlana gibi ünlü klasiklerini başarıyla çevirmiş ve Alman dili ve edebiyatına gazel türünü tanıtmış olan Friedrich Rückert gibi bir ustanın Kur'ân'ı kısmen çevirmiş olması, toplum tarafından sanki "eseri tamamlayamamış", "eksik" çe­virmiş gibi bir izlenim uyandırmıştır.  Halbuki Rückert'in amacı Kur'ân dilinin ihtişa­mını Alman okuruna tanıtmak ve Kur'ân'ın tebliğinin ne olduğunu anlatmak olmuştur. Bu yüzden kimi yerlerde mevcut olan ve sık sık tekrarlanan âyetleri çevirmemiştir. Rückert'in tamamını hiç çevirmediği sûrelerin sayısı da çok değildir, bunlar sırasıyla 69, 71, 78, 85-90 98, 99 ve 104 nolu sûrelerdir. Bu sûrelerden 69, 78, 88, 89 ve  99. sûreler Kıyamet gününün anlatıldığı sûrelerdir. 71. sûre Nûh yalvacın konu edildiği sûredir. 104. sûre Tamu ateşinden ve dünya malına bağlanmanın geçersizliğinden söz etmektedir. Ka­nımıza göre, adı geçen sûrelerde anlatılan konuları Hıristiyan okuyucunun tanıyor olma­sından hareketle Rückert bunları çevirme gereğini duymamıştır. 

(2) Çevirinin manzum olması konusuna gelince: 

Bu konuda Murad Wilfried Hoffman, Rückert'in üstün yeteneğiyle Kur'ân'ı manzum olarak çevirdiğini, ancak "sonucun âdeta tekerleme etkisi yaptığını" belirtmektedir [3]. Rückert'in çevirisiyle ilgili olarak Kur'ân Sözlüğü hazırlamış olan Bernhard Maier ise çevirinin "filolojik olarak eskimiş olsa da, bugün bile orijinalin dilsel gücü hakkında çok iyi bir izlenim verdiğini, [çevirinin] tabii ki sözcüğü sözcüğüne bir çeviri olmadığını" belirtmektedir [4].  Maier'in sözünü ettiği Rückert çevirisindeki filolojik eksiklikler günü­müz ünlü Kur'ân uzmanı Hartmut Bobzin tarafından dipnotlarıyla giderilmiş, Rückert'in çevirisinin filolojik eksiklikleri bir anlamda "giderilmiş" olmaktadır [5]. Bobzin'in yayımla­dığı bu çevirinin 5 yıl gibi kısa bir sürede 4 kez basılmış olması, sanırım Rückert'in ru­hunu şâd etmiştir.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sanki onikinci imam mehdi

Eğer bir gün yolunuz düşer de bir Alevi-Bektaşi evine konuk olursanız, bu yoksul ama sıcak evde bir olay hemen dikkatinizi çekecektir: Bir köşede bir bağlama sazı, gazete ya da dergiden kesilmiş soluk bir Hz. Ali resmi ve hemen yanında da Mustafa Kemal'in bir portresinin asılı olduğunu göreceksiniz.

"Çok büyük insan...Onunla konuşunca adeta ruhum yıkanıyor. Kaynak suyu gibi temiz, okyanus gibi geniş ve derin..."(1)

Mustafa Kemal ile Veliyettin Çelebi arasındaki bu sevgili ve saygılı ilişki Mustafa Kemal'in ölümüne kadar devam ediyor. Çelebi, M. Kemal'in çağrılısı olarak bir ara Ankara'ya da gelmiş. Hatta M. Kemal, Veliyettin Çelebi için Ankara-İsmetpaşa Mahallesi'nde bir ev hazırlatmış ve kendisini de orada ağırlamıştır. Çankaya'da kendisi ile uzun sohbetlerde bulunmuştur. Çelebi'nin daha iyi ağırlanaması için de Dersim Milletvekili Sarı Saltuk'lardan Mustafa Saltuk Dede'yi özel olarak görevlendirmiştir. M. Kemal'in Veliyettin Efendi hakkındaki sözleri de Mustafa Saltuk'un özel günlüğünde yer alıyor.

"Osmanlı padişahı hakkında, idam fermanı çıkartırken, Hacıbektaş Dergahı'ndaki dervişlerin kendisini kutsal kurtarıcı olarak görmeleri, milli kurtuluş ateşini tutuşturmaya çalışan MustafaKemal'i çok duygulandırmıştır."

Anadolu ve Rumeli'deki Alevi-Bektaşiler, Mustafa Kemal'i çok severler. Bu sevgi, sıradan bir yöneticiye devlet büyüğüne duyulan sevginin dışında bir sevgidir. Bu sevgi ve saygı adeta bir tutku düzeyindedir. Tapınma ile karışık bir sevgi, saygı ve duygu selidir adeta...

Bu sevgiyi değerli gazeteci Fikret Otyam şöyle ifade ediyor:

"Alevilerde anlatılması zor bir Atatürk tutkusu vardır, gösterdiği yola bağlılık vardır... Onikinci İmam Mehdi'nin Atatürk olduğunu söyleyecek kadar O'na inançlarını belirtmişlerdir."(2)

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Aleviyol Sitesinde şu günlerde iki önemli yazı yayımlanıyor. Bu satırların yazarı olarak her iki yazıyı ibretle, ders çıkararak defalarca okudum. Din ve siyasetin birbirine karıştırılmaması, birbirine âlet edilmemesi gerçeğini bir kez daha kavradım. Din temelli siyasetlerin, siyaset temelli din anlayışlarının sonunun nasıl her defasında hüsranla sonuçlandığını bir kez daha irdeledim.

Kelime Ata’yla yapılan ve "Alevilerin İlk Siyasal Denemesi Türkiye Birlik Partisi" adlı kitabıyla ilgili röportaj ile Kâmil Ateşoğulları’nın "Bu gökkubbe altında konuşulmayan hiçbir şey kalmamalı" başlıklı uzunca yazısını okuyunca insan, demokrasiyi araç olarak görenlerle, Aleviliği araç olarak görenlerin nasıl aynı kefeye geldiklerini bir kez daha görüyor.

Aziz Nesin: "Tarihi 1985 yıl önce İsa’nın doğumuyla mı başlatıyoruz? Yoksa dört bin yıl önce yazının bulunuşuyla mı? Yoksa on bin yıl önceki insanın mağara resimleriyle mi? İnsanlık tarihi kaç on bin yıllık olursa olsun, tarihin hiçbir zamanında ve dünyanın beş anakarasının hiçbir yerinde ve bugün de dünyanın 160 küsur ülkesinde insanlar milletvekili sıkıntısı çekmemişlerdir ve bakan sıkıntısı çekmemişlerdir ve başbakan sıkıntısı çekmemişlerdir ve devlet başkanı sıkıntısı hiç çekmemişlerdir. Niçin? Çünkü bunlar tarihin her döneminde ve coğrafyanın her yerinde her zaman istenilenden, gereksinilenden daha çok olmuşlardır. Değil bir tek dünyaya, yüzlerce dünyaya yetecek kertede vardır bunlardan."

Bir insanın doğuştan getirdiği özellikleriyle övünmesi, (örneğin annesinden erkek olarak doğan bir kişinin erkekliğiyle övünmesi, bilmem nere kentinde doğmuş olmakla bilmem nereli olmakla övünmesi ve bunu malzeme yapması) ne kadar ilkel bir davranış ise, Alevilikleri annelerinden menkul kişilerin Alevilik üzerine siyaset yapmaları da o kadar ilkel bir davranıştır. Ama onlar bu ilkelliklerinin farkına varamayacak kadar da gaflet, dalalet veya artniyet içindedirler.

Her kesimin içinde yaşadığı ülkesini eleştirme, devletinden birtakım taleplerde bulunma hakkı ve özgürlüğü vardır. Aleviler de bu ülkenin insanları olduklarına göre bu durum onlar için de geçerlidir. Ancak ülkenin bütünlüğü, rejimin devamı gibi hepimizi ilgilendiren konularda, örneğin Cumhuriyet mitinglerine seyirci kalmak, ülkenin bayrağına alerji duymak, ortaya çıkan gelişmeler sonucunda da barometre gibi değişkenlik gösterip ve tavırsızlık sergilemekle siyaset yapılmaz.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Geçtiğimiz hafta sonu, sessiz sedasız, ehlinin katıldığı, nâ-ehlin haberi bile olmadığı bir haber yayımlandı Aleviyol'da. 

Bu haber her zaman olduğu gibi, kimi "malum" çevrelerce yok sayıldı.

Yirmi birinci yüzyılın dünyamıza neler getirdiğinin ve getireceğinin hâlâ bilincine varamayan, bir ırmakta iki kez yüzülemeyeceğinin ayrımına varmayan, varamayan ya da kör bir inatla varmak istemeyenler, hâlâ siyasete müdahale edeceklerini sanadursunlar, kendilerini cemaate karşı İslam dışı gösterip "ecnebi"ye İslam içi göstererek İslam konferanslarına katıladursunlar, biz konumuza gelelim.

4-6 Mayıs 2007 tarihlerinde Köln yakınlarındaki Malberg beldesinde Alevi-Bektaşi Kültür Enstitüsü'nün açılışı yapıldı. Açılışa katılım, yoğun ve nitelikliydi. Yol ehli birçok canı birarada görmek, akşamları yapılan ve gece geç saatlere dek süren muhabbet sofraları her ne kadar bedenen fiziğimizi zorlasa da, her bir can bu birlikteliği kendi meşrebince "zevk etti".

Fakir sadece bir iki ayrıntıya değineceğim. Çünkü yukarıda bağlantısını verdiğim haberde bu bilgiler, ayrıntılar geçmiyor.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Ey Nesimi can Nesimi
Bil ki Hak ayn'ındadır
Cümle mahlûkun vebali
Ulema boynundadır.

deyişi ile, rahmetli Prof. Dr. M. F. Köprülü'nün "Türk milletini iyi tanıyabilmek için ilk önce onun târih-i diniyyesini bilmek gerektir" deyişinde sorumluluk tamamıyla bilim adamları'na bırakılmıştır. İşte bu bilim adamları toplumun ihtiyacı olan bilimsel verileri ortaya koyacaktır. Böylece yukarıda ifadesini bulan yüce şahsiyetleri gün yüzüne çıkaracaktır.

Biz de Vakıf olarak bu bilimsel verilerin ortaya koyacağı belli başlı noktalardan hareketle milletimize, karınca kararınca daha fazla hizmet edebilmeyi hedefledik. Bu cümleden olarak, tarihi seyir içinden günümüze kadar gelen ‘Bazı yanlışların, siyasi ve kişisel çıkarların, değişik yorumların' ortadan kaldırılması gerekiyordu. Bu vakfın çekirdeğini, 21. ve 22. Hacı Bektaş Veli Anma Törenlerinde (16/18 Ağustos 1984, 16/18 Ağustos 1985); Hacı Bektaş Veli'nin birçok yönleri ile ilgili, ileri gelen bilim adamlarının çok önemli açıklamalarda bulunması oluşturmuştur. Bahse konu törenlerde sayın bilim adamlarımızın;

• Bektaşilikte Eğitim Sistemi,
• Bektaşilik ve Türk Kültürü,
• Edebiyatımızda Yesevi, Hacı Bektaş, Yunus Zinciri,
• Hacı Bektaş Veli Döneminde Anadolu'da Türk Kültürüne Genel Bir Bakış,
• Anadolu'nun ve Balkanlar'ın Coğrafi Dağılımında Bektaşiler ve Sosyal Meseleleri,
• Hacı Bektaş Makalatında İnsan Tipi,
• XIII. Yüzyıl Anadolu'sunda Hacıbektaş Kasabası,
• Anadolu'nun Türkleşmesi ve İslamlaşmasında Hacı Bektaş Veli'nin Rolü,
• Hacı Bektaş Veli'de Alp Tipinin Açıklanması,
• Bektaşi Tipi Sosyal Eleştiriler,
• Hacı Bektaş Veli Vakfı,
• Hacı Bektaş Veli'nin Hayatı

gibi Hacı Bektaş Veli ile ilgili çok yönlü açıklamaları, anma törenine gelen sayın misafirleri derinden etkilemiştir. Bu araştırmalara ve açıklamalara toplumun ne kadar susamış olduğunu hep birlikte memnuniyetle müşahede ettik.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Cemal Şener: Osmanlı'da Toplumsal Düzen. Etik Yayınları, İstanbul 2006, 231 S., ISBN 975-8565-38-9

Osmanlı Üstüne

Osmanlı İmparatorluğu belki de üstüne en çok yazı yazılmış konuların başında gelir. Üstüne binlerce mekalenin binlerce kitabın yazılmış olduğu söylense sanırım abartı sayılmaz.

Osmanlı'nın bir ucu Hindistan'a dayanmıştı. Diğer sınırı Avusturya-Macaristan'a uzamıştı. Osmanlı coğrafyası üstünde bugün kurulu 50 civarında devletin olmasıda bu durumu gösteriyor.

Osmanlı kurulduğu yıllardaAnadolu'da bir dizi beylik var. Onlar içinde Oğuzlar'ın Kayı boyu sivriliyor ve Osmanlı'yı kuruyor. Osmanlı'nın kuruluşu hakkında fazla bilgi yoktur.Bunun sebebi; çağ tarihçilerinin bu küçücük devlete önem vermemesi, geleceğini tahmin edememeleridir.

Osmanlı'nın ilk devirleri, hatta İstanbul'un alınmasından önceki dönem hakkında bilgisizliğin sebebi; 1402'ye kadar toplanan devlet arşivinin Timur'un Bursa'yı işgali sırasında yakılmış olmasıdır. Sonraki yıllarda elde edilen bilgilerden Osman Bey'in babasının Ertuğrul Gazi olduğu kesindir. Ertuğrul Gazi'nin babasının da Gündüz Alp olduğu biliniyor. Gündüz Alp'in diğer adı da Süleyman Şah'tır.Yani Anadolu'nun fatihiSüleyman Şah'tır. Tıpkı Osman Bey'inde diğer adının Otman Bey olduğu gibi. Süleyman Şah ise, Alevi Bektaşi meşrepli bir Türkmen Beyi'dir.

İstanbul'un alınmasına yani 1452'ye dek Osmanlı'nın kurucu unsuru Türkmenler ile yönetimi arasında bir uyum vardır. Ama Osmanlı açısından İstanbul'un alınması bir kırılma noktası olur. Osmanlı erkinden yavaş yavaş kurucu unsur olan Türkmen tasfiye olur. Ondan kalan boşluk Enderun'dan yetişen "dönme-devşirme"lere bırakılır. İşte elinizdeki kitaptaki Osmanlı Arşivi belgelerinde görülen yönetim ile Türkmenler özellikle de Türkmen Aleviler arasında sürüp giden tasfiye ve dışlanma olayları nerede ise Osmanlı merkezi yönetimi ile Türkmenin değişmez davranış biçimi haline gelir. Günümüzdeki Türkmen Aleviler'le merkezi otorite arasındaki bu toplumsal gel-gitin kaynağı Osmanlı Türkmen siyasetinde aranmalıdır.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

İlgim, sevgim ve merakım gereği, sık sık Banaz'a [*]gidiyorum.

Elbet herkes gibi olan biten birçok konuya kendi değer yargılarım üzerinden bakıyorum. Yani "ne olup bitiyor?" anlamında bir çeşit analiz yapıyorum ve gerçekten ilginç gözlemlerim oluyor.

Söyleyeceklerimi iyi anlatmam bakımından, öncelikle belirtmem gerekir ki, köyüm, Pir Sultan Abdal'ın köyüdür.

Köylerimizde kalan akrabalarımızın evlatlarına verilen eğitim politikasına dikkat çekmek ve izninizle herkese bir soru sormak istiyorum: Özellikle AKP Hükümeti döneminin, köylerinizde uygulamaya koyduğu eğitim politikası, benim aşağıdaki saptamalarıma denk düşmekte midir?

Şimdi Banaz'da, "eğitim" adı altında uygulamaya konulan, neredeyse ‘düşmanlığa' eşdeğer cehaleti arz ediyorum:

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bazı kavramlar vardır ki gündelik dilde üzerinde derin tefekkür edilmeden hoyratça kullanılması sebebiyle maalesef anlam erozyonuna uğramaktadır.

Misal vermek gerekirse:

-Bu işin "Lam"ı "Cim"i yok kardeşim

-İşin'i "altmış altıya" bağladı 

-Yapma yau (Ya Hu "yau" olmuş neylersin!)

-Aptala malum olur (Abdal, bir çırpıda aptal olmuş vesselam) vs. 

Elbetteki buradaki anne- baba " kan" bağıyla değil "kün" bağıyla bağlı olduğumuz anne babamızdır ki o da el verip nasib alınan mürşid-i kamildir. 

Tarihte Alevi anne babadan olmayıp da yola intisap eden bir çok örnek mevcuddur. İlk aklıma gelen örneklerde biri, bir Rum tekfurunun oğlu olup sonrasında güzel Hünkar'ın en sevdiği ve de güvendiği dervişi olan Güvenç Abdal'dır. Dervişlerinden sadece Güvenç Abdal'ın dergahın içersinde medfun oluşu da manidar olsa gerek.

Öte yandan, "Alevi anne babadan" doğmuş olanların dahi görgüden geçmeden cem'e alınmaması bize çok şey anlatmaktadır. Sadece "Alevi anne-babadan" doğmuş olmak yeterli olsaydı, o zaman "bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler" denilebilirdi.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Turap Tercan

Karacaahmet Sultan Dergâhı Bildirgesi

Alevi toplumu meşruluk ve hak alma mücadelesinde demokratik kurallar çerçevesinde istemlerini gündeme getiriyor, getirmeye de devam edecektir.

Bazı malum güçler tarafından Aleviliğin başkalaştırılarak, bulandırılmaya çalışıldığı bir dönemde, Aleviliğin olmazsa olmazlarının altının çizildiği bu bildirgeye, Aleviliğin özüne sadık kalan Alevi kurum ve kuruluşları ve her inanç sahibi Alevi sahip çıkmak zorundadır.

Tehlikenin boyutları

Günümüzde Alevilik çok boyutlu bir kuşatma altındadır. Tarihten günümüze kadar gelen devletin inkarcı, baskıcı asimilasyon politikaları, günümüzde şekil değiştirerek devam etmektedir.

Devlet günümüzde zora dayalı baskıcı politikalar yerine daha ince politikalar izleyerek, Aleviliği "Türk İslam sentezi" içersinde eritmeye çalışmaktadır. Bunu yaparken de devlet, "aslında Alevilik ve Sünnilik arasında fazlaca bir fark yoktur" politikası güderek, Aleviliği Sünnileştirme gayreti içersindedir.

Asimilasyonun bir başka boyutu "Sol"

Geçmişten günümüze Alevilerin asimile edilmeye çalışılmasında baş aktörler devlet ve onun politikalarını destekleyen "sağ partiler" olmakla birlikte, diğer taraftan kendisine "sol" diyenlerin de Aleviliğin içini boşaltarak, Aleviliği başkalaştırma çabalarıyla bir başka şekilde ve tehlikeli bir asimilasyon çabası olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Özgür Savaşçı 

İnancın Aktarılması

Son günlerde Alevî/Bektâşî inancıyla ilgili iki önemli haber, gündemi belirledi. Bunlardan ilki 13. Abant toplantısıydı. Bu konuyla ilgili değerlendirmeler, yorumlar ve düşünceler Aleviyol sitesinde yayımlandı ve yayımlanmaya devam ediyor. Bizim bu konuya ilişkin söyleyeceklerimiz Şakir Keçeli babanın söylediklerinden değişik olmayacağı için o yazıya gönderimde bulunmakla yetineceğiz.

Alevi/Bektâşî inancıyla iligili ikinci gelişme ise KONDA'nın yaptığı bir araştırmaya göre ülkemizdeki Alevî/Bektâşî inancındaki kişilerin sayısının Türkiye'de 4,5 milyon civarında olduğunun saptanması idi. Bu sayı konusunda "tabelada Alevi" kurumlarından herhangi bir "tavır" gelmedi. Kendi adıma konuşayım, böyle bir tavrı beklemiyordum da.

... ülkemizde ne kadar Alevi vatandaşımızın yaşadığını belirlemek bir türlü mümkün olmamaktadır. Kendisini "devlet" zanneden T.C. hükümetleri ise bir türlü anlayamadığım, kerameti ancak kendilerince menkul sebeplerden dolayı, kapsamlı bir sayıma da gitmemektedirler. Oysa bu son derece basittir. Nüfus sayımında insanların kendisini hangi inanç grubundan olduğunu sorarsanız, kesin sonuç almış da olursunuz.

Bütün bunlar böyle olmakla beraber konunun asıl problemli yanını Alevilerin sayısı değil, Aleviliğin ne ve Alevilerin ne olduğu oluşturmaktadır. Cumhuriyet dönemiyle birlikte ortaya çıkmış ve son derece yeni bir kavram olan Alevilik ne kendi içeriğini doldurabilmekte ne de "devlet" denilen mekanizma bu konuyu umursamaktadır.

Konu herhalde bundan daha iyi özetlenemezdi. Tabelasında "Alevi" yazan kurumların yaptıkları çalışmalara baktığımızda bunlarda "Aleviliğin ne olduğunun açıklanması, tanımlanması" gibi bir çaba ve kaygı içinde olmadıklarını görüyoruz. Halbuki sayın Müfit Yüksel'in de "tanım aralığı" olarak dile getirdiği olgu ortaya konulmadıkça Alevilerin sayısının 4 milyon olması bir anlam taşımayacağı gibi 40 milyon olması da bir anlam taşımayacaktır. Bu türden söylemlerin "Türkiye'de 40 milyon Galatasaray taraftarı vardır" gibi bir söylemden farklı hiçbir özelliği yoktur.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

CNN Türk'teki programında, TESEV'in yukarıda anılan raporuna değinen Taha Akyol, araştırmacıların farklı soru teknikleriyle bulduğu orana göre Alevilerin toplam nüfusun yüzde 11.4'ünü oluşturduğunu ekleme gereği duyar.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Murtaza Demir

Şah İsmail Hatai

17 Temmuz 1487'de Erdebil'de (1) doğan ve ağabeyi Sultan Ali'nin, Akkoyunlu hanedanı ile yaptığı mücadele yıllarında henüz altı yaşında bulunan Şah İsmail'in, kardeşleriyle birlikte Akkoyunlu Rüstem'in Kızılbaşlardan yararlanmak için serbest bırakılmasından sonra, Kızılbaş emirleri, İsmail'i Akkoyunlulardan kaçırarak, annesi ile birlikte Erdebil'e götürüp sakladılar.

İsmail, Gilan'da, Zahican hakiminin yanında 6 yıl yaşadı. 1499 yılında 12 yaşına gelen İsmail, buradan ayrılıp Kızılbaş askerleriyle birlikte Erzincan'a hareket etti. Maksadı, Anadolu'daki taliplerini etrafında derleyip toplamak ve bir strateji oluşturmaktı. 1500 yılında Erzincan'da ordusunu oluşturan İsmail, Şirvan'da Ferruh Yassar'ı, Nahcivan'da Akkoyunlu Elvend'i yenerek Tebrizi aldı ve kendini Şah-ı Azerbaycan ilan etti. 1501'de Safevi-Kızılbaş Devleti kuruldu. İsmail, 5 dövüşten dördünü kazandı. O sadece Çaldıran'da yenildi (2).

Kitabın bu bölümünde bilimin-belgelerin aydınlığında, geçmişimize biraz daha yakın ve ayrıntılı bakmaya ihtiyaç olduğunu biliyorum. Burada belki de bize ‘tarih' diye dayatılan yalanlardan ve bilgi kirlililiğinden arınmamız için objektif tarihçilerin ve ayrıca yerli-yabancı bütün tarihçilerin bilgi ve değerlendirmelerine ihtiyaç olduğunu da biliyorum. Bu ihtiyaç özellikle de, tarihimize ırkçı bile değil, tamamen mezhepsel menfaat nazariyesinden bakan dinci aydınımız, en yakın kökümüz ve akrabamız durumunda olan Şah İsmail ve ceddini ‘el' sınıfına koymuş, onun aleyhine söylemediğini bırakmamış; İsmail'i Türk ve devletini ise Türk devleti dahi saymamıştır. Buna karşın, dili, rengi, fiziği, geleneği Anadolu Türk'üyle alakasız olan, gelip Anadolu Türk topraklarını yakıp yıkan, yağmalayan Moğol'u, Tatar'ı, Cengiz'i, Timur'u, Gazneli'yi ‘Türk ve Türk Devletleri' saymış, bütün aykırılıklarına rağmen onları olumlamıştır.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Murftaza Demir

OKS'de kirli oyun 

Dertleri gerçekten inanmakla ilgili değil: Gerçek anlamda inanmak, bu hükümetin mensuplarını ve AKP'yi ilgilendirmiyor bile. Sadece kişinin inanç şekli ve siyasal davranışıyla ilgileniyorlar. Devlet yönetiminden ise, dinciliği, mezhepçiliği, bu değerler üzerinden ticaret yapmayı, kamu malını eşe dosta peşkeş çekmeyi anlıyorlar. İstiyorlar ki, bütün toplum dinci olsun: O da yetmez, hepsi birer AKP militanı olsun...

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Bu yazıya ilk yorumu yazın