Mehmet Yardımcı: Zileli

[KanalKultur] - Zileli

Sen, er ezanı;
Deveci'den Zile ovasına ağan güneşi gördün mü?
Gün açımı alacasında.
Ne yaman inişi vardır,
Gün görmüş, devran sürmüş bağlara.
Yerden göğe fışkıran,
Ya da gökten yere dökülen,
Mitolojik bir anlatıda,
Bir üzüm tanesinden,
Dönüşür gibi Kara üzüm şarabına.
Sen, güneşi içmeyi bilir misin, ilk yaz sabahı.
Karayün Beleni'nde göğeren yaylımlara,
Sağım sağım dökülerek ağaran,
Kehribar gibi,
Pırıl pırıl,
Tan atanda,
Baktın mı güneşin mor ötesi ışığına.
Baktın mı hiç,
Dereboğazı'na bir kızıl örtü çekip,
Sonra yavaş yavaş yayılırken,
Ağaçların dal uçlarından,
Meydanlığın cılga yollarına.
Yorgunluğuna inat asırların,
Maşatlı bir kadının elinden çıkmış,
Medeniyetlerin motiflerini taşıyan,
İnce,
Zarif,
Boyam boyam kök boyalı,
Yayla kilimi gibi serilirken yamaçlara.

Sen, Hüseyin Gazi tepesinden doğan güneşi gördün mü?
Efsanelerle yüklü,
Taş Mercimek Tarlası'ndan aşağı,
Uhrevi huzmesine baktın mı?
Gün açımı,
Giderken tarlaya-tapana.

Bekimiş taşının parlak yüzüne tanık oldun mu hiç?
Güneşin ilk ağartısında,
Bir başka parıldayıp,
Tüm ağrıları silip süpüren azelerden,
İnanç kapısı, sırt taşına.

Sen, Çakırkaya tepesine çıkarak,
Oradan,
Bereketli topraklar üzerinde;
Kale'siyle,
Sinne'siyle,
Seyisoğun Çene'siyle,
Alabildiğine serilmiş Zile Ovası'nı gördün mü?
Binbir çilesine karşın,
Gönlünce güneşe gülen,
Yorgun evlere baktın mı hiç?
Tanık oldun mu evlerin,
Kaygısına,
Acısına,
Yalnızlığına?
Görmemişsen git, Çakırkaya Bağları'na.
Bakmamışsan bak.
Cümbüşün sesini işit uzaklardan.
Güneşin hangi burca girdiğini gör oralarda.
Zela'dan Zile'ye,
Halkımın söylediği türküyü,
Sessizliğin dilinden dinle.
Öyküsünü her bir taşın,
Urartular'a,
Hitit tanrıları'na,
Sezar'a sor.
Oku kazıttıklarını taşlara.
Hatta Bacul'da,
Kervansaray'da,
Acısu'da söylencelerden öğren;
Taşını,
Toprağını,
Gizini memleketinin.
Bunları bilmiyorsan,
Ya da,
Çaba göstermiyorsan öğrenmek için;
Nüfusunda Zile yazsa da,
Sen Zileli değilsin. [KanalKultur]

[Mehmet Yardımcı]