"İzdüşüm, Yansıma"
Pazartesi, 25 Ekim 2010 20:48
| Makale İçeriği |
|---|
| "İzdüşüm, Yansıma" |
| Sayfa 2 |
| Tüm Sayfalar |
 |
| [Özgür Yener - "Masumiyet", tuval üzerine yağlıboya, 120x140 cm., 2010] Özgür Yener Resim Sergisi - "İzdüşüm, Yansıma" / 5 - 29 ekim 2010; Enka Dr. Clinton Vickers Sanat Galerisi, Enka Okulları Sadi Gülçelik Spor Sitesi, İstinye - İstanbul, Tel.: (0212) 276 05 45 / 124 |
Özgür Yener Resim Sergisi, Enka Dr. Clinton Vickers Sanat Galerisi'nde 5 - 29 ekim 2010 tarihleri arasında ziyaret edilebiliyor.
Sanatçı Enka Vakfı ile birlikte düzenlediği bu son kişisel sergisinde "İzdüşüm, Yansıma" adını verdiği arayış ve ifade çalışmalarını izleyicilerine sunmuş bulunuyor. Sanatta sürekli bir arayış içinde olan Özgür Yener resimlerindeki temalarda da kendi bakış açısını ve kendi bakışıyla keşfettiklerini hem kendi iç dünyasında arıyor hem de bulduklarını sanat izleyicilerine aktarmanın yollarını araştırıyor.
Özgür Yener, sergi ve teması hakkında şunları söylüyor:
"Gündelik hayatta, çoğumuzun farkında olduğu üzere, telaş, koşturmaca ve kaos içinde kayboluyoruz. Yanımızdan geçen fırsatları, iyilikleri, güzellikleri görmüyoruz, belki hayatımız boyunca aradığımız insan, obje ya da imkanların farkında bile olmuyoruz. Halbuki yanı başımızdalar. Aradıklarını bile yanındayken göremeyen insanoğlunun nasıl bir şeyin içinde yaşadığını görmesi de mümkün olmuyor.
O yüzden, sanat yapan bir kişi kimliğimle, bulunduğum yerde, o karmaşanın dışında durup pencereden bakarken algıladıklarımı yansıtmaya çalışıyorum. Ardından, bulunduğum yerden yukarı doğru çıkıp yaşananlara bakıyorum. Orası da aynı pencere fakat daha çok şeyi bir arada görüyorsunuz, aralarındaki ilişkisel, yaptırımsal, gelişi güzel, rastgele ya da planlanarak oluşmuş yapıları, nesneleri ve insanları görüyorsunuz. O yapıların, doğası saf olan insanı ne şekillere soktuğunu görüyorsunuz. O kalıpların tekrar tekrar nasıl kullanılarak belli insan formatları üretildiğini görüyorsunuz. Bunları görebilmek için yılların birikimi gerekli. Aynı şekilde, gördüklerinizi ifade edebilmek, anlaşılabilir kılabilmek için de bir birikim gerekli. Sorun zaten burada başlıyor. Evet, orada gördüklerimi yansıtıyorum. Orada güzel insanlar ve ilişkiler kadar ve hatta onlardan daha fazla, şişmiş egolar, yozlaşmış insanlar da görüyorum. Aynı zamanda, doğru şeyler yaptığını zanneden fakat bir sebepten akıl edemeyip birilerine, bir şeylere zarar vermekte olan temiz insanlar da görüyorum. Bu gördüklerimi doğru bir lisanla, pürüzsüz ve başka yönlere saptırılmayacak ifadelerle tuvalime yansıtıyorum, gördüklerimin tuvale izdüşümlerini oluşturuyorum.
Burada birçok arayış var. Sanatsal ve teknik arayış "İzdüşüm, Yansıma" adını verdiğim bu çalışmalarımın niteliğini giderek artırıyor. Fakat bir yandan da bir sorumluluk arayışı ve bu sorumluluğu başka insanlara yansıtma arayışım da var. Çünkü ne kadar genele, ne kadar uzağa çıkıp bütünü görmeye çalışırsak, bireysel yadırgama ya da eleştirildiğinde bireyde ortaya çıkan tepkisellik de o kadar azalıyor, yanlışlar, hatalar konuşulabilir oluyor. İşte burada doğa sanatçıya, kullanacağı ifade tarzlarında bir sorumluluk yüklüyor ve ben bu sorumluluğu en iyi şekilde yerine getirme arayışı içinde bulunuyorum.
Bütün bu öğeler yani insanlar, objeler, eylemler ve ilişkiler bir bütünü oluşturuyor. Hepsi bir yap-boz gibi birbirini tamamlıyor ve bir resim çıkıyor ortaya. O resim, ne şekilde algılarsanız algılayın, bizlerin yaşadığı ortam ya da mekan. Bazı şeyleri görmezden gelmek istememizin ve görmememizin pratik hayatta hiçbir anlamı yok. Resimlerimde gördüğünüz formlardan birini alıp çıkarsanız, yanındakilerin saklı gerçeklikleri ortaya çıkacak. Bu gerçekler iyi ya da kötü olabilir. Bu insan olarak benim için önemli fakat sanatsal anlamda önemli değil. Bu da yansıtmalarımdan bir diğeri. Bir insan olarak, o bütünün bir parçası olarak ben bu durumu önemsiyorum ve yıllardır bunun üzerinde çalışıyorum, keşfettiklerimi yansıtma yollarını arıyorum. Bu bana soluk aldırıyor. Ama diğer taraftan, sanatsal olarak bana büyük de bir haz veriyor çünkü o formlar bir bütün olarak anlamlı. O yüzden, hiçbirini söküp alamazsınız. Bu durum şöyle de bir sonuç üretiyor: düzeltilecek bir şeyler bulunursa, o bütünü bozmadan düzeltmelisiniz. Gerçek hayatta nasıl yapılır?... Bu benim konum değil fakat sanatçı olarak tuvalim üzerinde düzeltmeler ve araştırmalar yaparken nasıl bir iç içe geçmişlik, nasıl bir denge içinde yaşadığımızı ben ve yanımdaki dostlarım her dakika tekrar şahit oluyoruz. Bunu da sanat izleyicilerimin dikkate alması gerekir. Kısaca, bana göre hem bütünlüğün hem de bireyselliğin araştırılması. Bu araştırmada hem gözlem var hem tespit var hem de öneriler var. Bu bütünün ve parçaların ve aynı zamanda zihnimdekilerin tuvallere izdüşümü…"
Özgür Yener'in karışık dönemlerine ait desen çalışmalarını ve son dönem "İzdüşüm, Yansıma" adlı çalışmalarından bazılarını hafta içi saat 10:00 ile 16:30 arasında izleyebilirsiniz.
Özgür Yener
1974'te İstanbul'da doğdu. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Resim Ana Sanat Dalı'ndan mezun olduktan sonra, psikolojiye olan ilgisi nedeniyle, Doç. Dr. Nevin Eracar yönetimindeki Aura Psikoterapi Merkezi'nde 'sanat yoluyla psikoterapi' eğitimi aldı. 2003 yılında Madrid Complutense Üniversitesi'nin açmış olduğu sınavı kazanarak mastır yapmaya hak kazandı ve Madrid'de Félix Guisásola, Ramón Caravaca, Pilar Montero, Patricia Mayayo, Miguel Á. Ramos, Catalina Buezo, Josu Larrañaga, Juan Luis Martín Prada veDaniel Lupion gibi hocaların atölye ve teorik öğretileriyle sanat eğitimine devam etti. Çağdaş Sanat Teoriği ve Pratiği adlı mastır programını başarıyla tamamladı. Bu dönemde İspanya ve İzlanda'da iki büyük kolektif sergide yer aldı.
2005 yılında doktora eğitimine kabul edilen sanatçı 'Plastik, Teknik ve Konsept' programı doğrultusunda 'materik resim', 'çoklu ifade imkanları', 'tarihi ve çağdaş koleksiyonlar vasıtası ile koleksiyonculuk fenomeni' gibi dersler aldı.
2003-2006 yılları arasında İspanya'nın başkenti Madrid'de, dünyaca ünlü Del Prado, Tysen Bornemisa ve Reina Sofia müzelerinde incelemelerde bulundu.
İlk dönem kompozisyonlarında (2002-2004) ölüm temasını işleyerek hızı ve zamanı sorgulayan özgün bir dışavurum sergiledi. Bu sorgulama, ileriki çalışmalarında, genellikle insan bedeninin parçalarını birer özne olarak kullanıp mekanı ortadan kaldıran kompozisyon anlayışı içerisinde, ruhsallığı ön plana çıkardı.
Sanatçının iç dünyasını anlatmayı amaçlayan anlatımcı tavrı; resimlerinde doğayı ve toplumu nesnel bir şekilde yansıtmak yerine, öznel ya da içsel gerçeğin yansımasını gösteriyor. Desenler kendiliğinden ortaya çıkan tepkilerden oluşup, düşünceler ve verilmek istenen mesaj öne çıkıyor. Düşünceye dayanan bireysellik en önde. Kendinden emin, devrimci, üslup bilinci olan sanatçı; çizgi ve renk kullanımı konusundaki özgürlüğü ile, duyguların yapıtlara yansımasını amaçlıyor.
Bugünkü yapıtlarında leke anlayışını koruyan ve satıh üzerine figür ile ilgili daha açık ipuçları bırakan sanatçı; bu şekilde, izleyiciyi, resmin içerisindeki ruhsal boyuta taşıyan ek bir yol daha çiziyor.
Mart 2007'de Madrid Francisco Duayer Sanat Galerisinde Silencio de Abstracto adı altında açtığı kişisel sergisi olumlu sesler getirdi.
2006 yılında doktora eğitimine bir yıl ara vererek Türkiye'ye döndü.
Eserleri birçok özel koleksiyona girdi. İstanbul Ares Sanat Galerisi, İstanbul Alchera Sanat Galerisi, Mersin Pitura Sanat Galerisi, Madrid Francisco Duayer Sanat Galerisi ve İstanbul Piazza Art Gallery'de beş kişisel sergi açtı. Türkiye içinde ve dışında birçok karma sergiye de katıldı.
Bugün sanat dünyasına İstanbul penceresinden bakıyor ve İstanbul Maltepe'de kurduğu atölyesinde sanat çalışmalarına devam ediyor.
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
| Ortaya karışık salata misali makale salatası | |
