Pablo Neruda'dan 'Ölü Kadın'

Ölü Kadın

Ansızın burada daha fazla olmazsan,
Ve daha fazla yaşamazsan,
yaşamaya devam edeceğim.

Cesaret edemiyorum ona,
yazmaya cesaret edemiyorum;
eğer öldüysen.

Devam edeceğim yaşamaya.

Çünkü, bir insanın haykırışı nerede yoksa,
orada benim sesim var.

Olamam ölü;
Nerede Siyahlara şiddet uygulanırsa!
İçeri girerim onlarla;
Kardeşlerimi hapse gönderirlerse,

Zafer;
benim zaferim değil,
bilakis büyük zafer,
gelirse,
olsam da dilsiz, konuşmalıyım:
Kör bile olsam, onun geleceğini göreceğim.
Hayır, affet beni.

Eğer
Yaşamıyorsan,
sen, sevgilim, aşkım;
eğer sen ölmüşsen,
bütün yapraklar solacak göğsümdeki,
gündüz gece yağmur yağacak ruhuma,
kalbimi yakacak kar,
yürüyeceğim; buz, ateş, ölüm ve kar arasından geçerek,
ayaklarım uyuduğun yere gitmek isteyecek,
ama
devam edeceğim yaşamaya,
çünkü benden özellikle istiyorsun ki,
boyun eğmeyeceğim,
ve aşkım, biliyorsun ki, sadece bir insan değilim
aksine, her bir insanım.

Neftalί Ricardo Reyes Basoalto (Pseudonym Pablo Neruda)1904'te Şili Parral'da doğar. Ozan ve politikacı olarak 1927 yılından itibaren diplomatik görevlerde bulunur. Komünist Parti'nin yasaklanmasının ardından geçici bir süre için ülkesini terk eder. Dünya çapında yirminci yüzyılın en büyük ozanlarından biridir. Politik şiirler, aşk şiirleri ve destanlar kaleme alır. Henüz 14 yaşındayken ilk şiirini yazar ve 19 yaşında, 1923'ten itibaren de yayınlar. 1971'de "Nobel Edebiyat Ödülü" ile onurlandırılır. 1973'te Şili'de ölür.