"Caryophyllus aromaticus"

Hasan Gürgenarazili

Yıllar önceydi. Kahve rengi gözleri ışık saçardı. Üniversite öğrencisi "burnu havada" genç bir bayandı.. Pırıl pırıl ve kıvrak bir zeka ile "düşüncelerin dünyası"nı turlardı. Bahriyeli kıyafetler giymeyi severdi. Giydiği elbiselerde mutlaka bir çıpo motifi olurdu.

O'nu öyle tanıdı...

Birlikte kahve içmeye gittiler. İlk buluşmaları ve konuşmalarıydı.

Erkek, aşure söyledi; kahve rengi gözleri ışık saçan bayan da èclair. Erkek birşey ararcasına gelen aşureye baktı, yüzünü buruşturdu. "Neden yok acaba?" diye mırıldandı. Sonra söylendi: "Ben aşureyi çok severim. Anam her zaman aşurenin içine karanfil atar. Karanfil aşureye özel bir tad verir. Bunda neden yok?" Kahve rengi gözleri ışık saçan bayan, fısıltıyla "caryophyllus aromaticus" dedi. Erkek şaşırmıştı. "Karanfil" diye ekledi bayan ve "caryophyllus aromaticus"un nasıl yetiştiğini anlatmaya başladı...

Erkeğin şaşkınlığı artmıştı. Edebiyat eğitimi almış biri, bunları nasıl bilebilir, diye düşündü. Meraklanmıştı. Konuyu hemen değiştirdi. Sözü edebiyata getirdi: "Max Frisch hakkında ne biliyorsun?" diye sordu.

"Dışarıdan işçi çağırdık, gelenler insandı, demişti. İsviçre'de Zürih kentinde 1911'de bir mimarın oğlu olarak dünyaya geldi. 1991'de aynı kentte öldü. ‘Homo faber' (1957) en önemli eserleri arasında." diye devam etti. Bunları söylerken kahve rengi ışık saçan ve gülümseyen gözleri çakmak çakmak olmuştu bayanın.

Ardından, "Felsefeyi sever misin?" diye soruverdi erkek. "Örneğin Gehlen?"

"Arnold Gehlen mi?" [1904-1976] diye ekledi ve soruyu düzeltti bayan: "Evet. Onun tanınmış olan ve genelde pek bilinen ‘Der Mensch: Seine Natur und seine Stellung in der Welt' (1940) adlı eserini soruyorsan, okudum. Ama 'Urmensch und Spätkultur' (1956) ile 'Moral und Hypermoral' (1969) adlı yapıtları da fena sayılmaz. İnsanın nereden geldiği, biricikliği, eylem ve zekası, içgüdüleri, dil ve idrak arasındaki bağlantının yanında hayat standartı ve medeniyet arasındaki ilişki üzerine iyi çalışmalar ortaya koymuştu..." Bunları söylerken, kahverengi gözleri ışık saçan bayanın yanakları al al olmuştu.

Bu kez aniden erkeğe o sordu: "Portmann?"